Hoe een toevallige ontmoeting aan het Gardameer het begin werd van een onvergetelijke reis.

Het is zomer 2025, ergens aan het Gardameer. Ons koorlid Peter Brugman geniet met zijn vrouw van het pianospel dat er uitgevoerd wordt. Zij raken aan de praat met de pianist en zijn vrouw. Het zijn Guido en Ulli Wilhelmy en al snel gaat het gesprek over muziek. Het blijkt dat Guido naast pianist ook koordirigent is en onder andere dirigent van een mannenkoor uit Wesseling, net onder Keulen.
Bij Vriendenkoor bestond al langer het verzoek om weer eens een meerdaags uitstapje te organiseren. Het reiscomité, Dré Niessen, Henk Severins, Eddie Gerrits en Jean Peerboom waren op zoek naar een mooie bestemming om een uitstapje te organiseren en werden door Peter Brugman getipt op de mogelijkheid van Wesseling. Het balletje begon te rollen. Via Guido Wilhelmy werd contact gelegd met de voorzitter Peter-Josef Derichsweiler van de Männer Gesangsverein Wesseling 1844 (MGV Wesseling) en in september 2025 bracht het reiscomité een bezoek aan het najaarsconcert van MGV Wesseling. Dit voelde gelijk goed. De locatie was prachtig. Het was een oude carré-boerderij die verbouwd was tot cultureel centrum en gedeeltelijk museum. Een voormalige schuur was de concertzaal. Naast het programma dat gepresenteerd werd, was met name de “dritte halbzeit” indrukwekkend. De toehoorders werden getrakteerd op een lekker glaasje Kölsch en uiteraard naar goed Duits gebruik, iets te eten. Dit alles onder begeleiding van accordeonmuziek en nog heel veel liedjes die gezongen werden.

De bestemming van ons reisje was bepaald, evenals de data. Het werd vrijdag, 29 mei tot en met zondag, 31 mei 2026. Nu nog invulling zoeken voor de rest van het programma. Aangezien Wesseling vlak onder Keulen ligt, was dat een makkelijke opgave. In Keulen is zo veel te zien en te genieten, daar is voor elk wat wils.

Het is vrijdag, 29 mei 2026. De bus van Kupers-reizen uit Weert vertrekt mooi op tijd vanaf de Nieuwe Markt in Echt richting Wesseling. Aan boord 38 zangers. Een aantal zangers heeft besloten op eigen gelegenheid te gaan, omdat ze verplichtingen hebben voor de zaterdag en / of zondag. We gaan eerst naar Wesseling om nog een uurtje te repeteren en te wennen aan de locatie voor het concert die avond. De weergoden zijn ons goed, wellicht te goed gezind, want het is bloedheet. Na de repetitie gaan we op weg naar ons hotel “Köln-Brühl” in Brühl. Na het inkwartieren en aansluitend een heerlijk diner gaan we op weg terug naar Wesseling voor het zogenaamde ScheunenKonzert. Nu zijn de weergoden ons iets minder goed gezind. Het is weliswaar nog steeds heel warm, maar er trekt een zwarte lucht over. Dat beloofd niet veel goeds. Het is 19.30 uur. Het concert wordt afgetrapt door MGV Wesseling. Nog geen 5 minuten later gaan de hemelsluizen open. Een noodweer breekt los. Het hagelt pingpongballen en het blijkt dat de verbouwde schuur toch niet helemaal waterdicht is. Het Duitse koor zingt dapper verder. Op een gegeven moment zijn ze toch moeten stoppen omdat de hagelstenen ook op de piano vielen en dat zelfs de toetsen vastvroren. Het concert werd hervat en MGV Wesseling zingt een mooi programma van Duitse liederen, die ook bij ons bekend zijn. Na de pauze is vriendenkoor aan de beurt. Onder leiding van Peggy Smeets en begeleid aan de piano door Toon Konings, wordt een gevarieerd programma ten gehore gebracht. Tot slot zingen beide mannenkoren samen nog “das Morgenrot” en “Cantar”. MGV sluit af met het lied “Dankeschön und auf Wiederseh’n”. Dit laatste gaat zeker gebeuren.

Het is tijd voor de dritte halbzeit. De accordeon komt tevoorschijn en de aanwezigen genieten van de Kölsch en de bijbehorende wurst. Er wordt veel gezongen samen en de stemming wordt steeds beter. Dat muziek verbind is hier heel duidelijk te merken. Onze eigen Toon Konings gaat tot slot nog helemaal los op de piano, dat tot veel blijde gezichten en waardering leidde. Een avond om nooit te vergeten. Om 24.00 uur gaat de bus terug naar het hotel. Tijd om lekker te gaan slapen, alhoewel…..

De volgende morgen is er ruim tijd om te ontbijten. De reis gaat verder naar Keulen, waar een rondleiding op ons wacht. Onder leiding van 2 ervaren gidsen worden in 1,5 uur tijd de highlights van Keulen getoond. Nu zijn de meesten van ons beslist al vaak in Keulen geweest, maar onder leiding van een gids worden toch zaken aangestipt en besproken waaraan je normaal gesproken zo voorbij gaat. Het weer is wederom prachtig en het is geen straf om op een terrasje te zitten en te genieten van een glaasje vers getapt Kölsch. Er worden nog enkele liederen te gehore gebracht dat kan rekenen op een gewaardeerd applaus van de overige terrasbezoekers. Onze buschauffeur Cas was zeer flexibel en met hem was afgesproken dat de bus 2 keer terug zou rijden naar het hotel, namelijk om 19.00 en om 22.00 uur. Er werd ervan uitgegaan dat de meesten om 22.00 uur terug zouden gaan, maar om 19.00 uur zat de bus al grotendeels vol. Dit moet toch wel betekenen dat iedereen zich meer dan goed geamuseerd had.

Op zondag was er weer ruim tijd voor het ontbijt. De koffers werden ingepakt en naar de bus gebracht. De laatste etappe van ons reisje begon. We gingen weer terug naar Keulen waar een panorama-boottocht op de Rijn op het programma stond. Dat de stemmen niet veel geleden hadden bleek wel toen ook op de boot nog een paar liederen gezonden werden. Het glaasje Kölsch mocht ook nu niet ontbreken. Na de bootreis stond de bus weer klaar om ons naar Alsdorf te brengen. Daar wachtte ons afsluitend diner op ons. De schnitzel was voor de meesten te groot, maar smaakte wel heel lekker evenals het voor- en nagerecht. De reis werd vervolgd en om 19.30 uur draaide de bus de Nieuwe markt op in Echt. Een groot aantal vrouwen stonden op hun wederhelft te wachten. Vele mooie herinneringen rijker gaan de mannen huiswaarts, een reis waarover nog vaak en veel gesproken gaat worden!

Het reiscomité.

Männer-Gesang-Verein 1844 Wesseling – Und wenn das Schiksal es will.

Vriendenkoor Echt – Ubi Caritas

Vriendenkoor Echt – Dry your tears Afrika.

Männer-Gesang-Verein 1844 Wesseling – Warum hast Du nicht nein gesagt?